Voorkomen beter dan genezen?

Voorkomen beter dan genezen?

Het ontstaan van mijn missie van Seksonderwerpen kwam vanuit ‘oh had ik dit eerder geweten’. Ik had plannen en dromen rondom preventie. Maar na een aantal jaar daarin actief te zijn, veel connecties gekregen met andere preventie werkers… ben ik niet meer zo zeker of dit nog mijn drijfveer is!

Veel andere preventiewerkers voelen met mij de ontmoediging regelmatig. ‘Het is een druppel op een gloeiende plaat’ of ‘er is zo weinig resultaat te zien, hooguit zijn we een klein schakeltje in een denkproces’. En helemaal op seksueel gebied. Media, vrienden, porno, morele waarden in maatschappij lijken allemaal veel meer invloed te hebben. Bovendien blijken ouders altijd nog de meeste invloed te hebben door wat ze planten in de jonge jaren.

In de christelijke wereld wordt zulke ontmoediging snel geestelijke strijd genoemd. Of wordt er gezegd ‘we doen het voor die ene waarvoor dit wel de verandering was’. Of dat het resultaat niet te meten is omdat we een van de vele schakels zijn. Wat nou als die ontmoediging GEEN geestelijke strijd is? Wat nou als dit NIET komt doordat het resultaat moeilijk meetbaar is? Wat nou als dit gevoel gewoon de realiteit aangeeft van het kleine effect dat het heeft? En dat seksuele ellende voorkomen niet of nauwelijks mogelijk is?

Voorkomen is beter dan genezen. De leus van elk preventiewerk. Wat nou als het genezen beter is dan voorkomen?

Laatste maanden zien we zoveel bijzondere transformaties door de gespreksessies bij Puurity (de hulpverlenings praktijk die ik samen met mijn man heb; puurity.nl). Dat heeft direct 100% effect. En sijpelt door in elk gebied van je leven. Laatst ook een echtpaar, ze zeiden: ‘We moeten na jaren getrouwd zijn, opnieuw elkaar leren kennen. En eigenlijk is dat ook wel weer heel verfrissend. We voelen zoveel meer liefde voor elkaar. Ook voelt het onwennig en confronterend hoeveel patronen we om de triggers heen hebben gebouwd. Die zijn nu niet meer nodig, dus moeten we nieuwe manieren van omgang vinden.’ Een luxe probleem als gevolg van transformatie = worden wie je eigenlijk bent zonder beperking!

Dit maakt me zo hoopvol. Voor elk persoon en helemaal voor ouders die dit gelijk in hun opvoeding kunnen doorgeven aan hun kinderen. Weten hoe ze trauma’s kunnen voorkomen. Doordat ze zelf genezen zijn en dit als leefstijl oppakken.

Zou het inderdaad effectiever en nuttiger zijn om te genezen ipv te voorkomen?